Ons verhaal

Sinds 1973 lachen we om verliezen. Sinds 2026 drinken we erop.

Knudde Bier komt voort uit de wereld van F.C. Knudde: de legendarische voetbalstrip van Toon van Driel. Een wereld waarin voetbal, pech, bravoure en totale chaos al sinds 1973 op heerlijk herkenbare wijze door elkaar lopen.

Geen gladgestreken heldenverhaal, geen perfecte passes en geen spelers die na afloop keurig vertellen dat ze vooral naar zichzelf moeten kijken. Bij Knudde gaat het om alles wat voetbal leuk maakt: misverstanden, slechte timing, sterke verhalen en de eeuwige overtuiging dat het de volgende wedstrijd allemaal beter wordt.

Knudde Bier is ontstaan vanuit precies die gedachte. Niet als een biermerk dat met een strak gezicht doet alsof een flesje hogere wiskunde is, maar als een eerbetoon aan de derde helft. Aan kantinetafels vol verhalen, supporters die vroeger echt bijna gescout waren en wedstrijden die na drie biertjes ineens toch best aardig waren.

Het recept werd ontwikkeld door Mikel de Kuiper. Hij bedacht een bier dat fris, toegankelijk en goed doordrinkbaar is, maar wel genoeg karakter heeft om niet zomaar in de massa te verdwijnen. Alles rondom Knudde mag struikelen, de bal verkeerd raken en met modder op de broek binnenkomen, maar de fles zelf moet gewoon kloppen.

Met Toon van Driel als de man achter F.C. Knudde blijft het bier dicht bij waar Knudde vandaan komt: voetbal, humor, eigenwijsheid en een flinke dosis relativering.

Geen poeha. Geen perfecte plaatjes. Gewoon goed bier met een knipoog.

Sinds 1973

Daar begon de ellende

F.C. Knudde is de legendarische voetbalstrip van Toon van Driel. Een club vol mislukte acties, grote praat en spelers die iedere week opnieuw denken dat het nu echt beter zal gaan.

Het recept

Bedacht door Mikel

Het recept voor Knudde Bier werd ontwikkeld door Mikel de Kuiper. Hij maakte een fris, toegankelijk en goed doordrinkbaar bier met genoeg karakter om niet zomaar in de massa te verdwijnen.

De derde helft

Niet perfect. Wel lekker.

Voor kantines, barbecues, wedstrijden op televisie en iedereen die na negentig minuten ellende alsnog zegt: ach, eentje dan.